Bos en Lommer

Voormalig stadsdeel Bos en Lommer wordt gekenmerkt door de stedenbouwkundige opzet uit de periode 1920-1940. Prestedelijke fragmenten als Sloterdijk en de bebouwing van rond 1900 langs de Admiraal de Ruyterweg markeren de groei van Amsterdam aan de westzijde van de stad. Bijzondere experimentele strokenbouwplannen springen eruit waaraan zowel de beste architecten uit het begin van de 20ste eeuw meewerkten als de ‘gewone aannemers’. Openbare gebouwen als kerken en scholen nemen in het stadsdeel een bijzondere plaats in, dikwijls als brandpunt van een wijk. Zo gangbaar als wij het nu vinden dat iedereen in een redelijk huis moet kunnen wonen, zo nieuw was het fenomeen van de volkshuisvesting rond 1900 en de architectonische opgave om deze massawoningbouw vorm te geven. Van deze belangwekkende cultuurhistorische ontwikkelingen zijn in stadsdeel Bos en Lommer talrijke vermaarde voorbeelden te vinden.