Het kantoorgebouw van de ‘Eerste Hollandsche Levensverzekerings Bank’ werd door de architecten H.H. Baanders en Gerrit van Arkel ontworpen in de stijl van de Jugendstil of de Nieuwe Kunst.
Toen het kantoor in 1905 gebouwd werd, was het met zijn hoogte van 37 meter een van de eerste door particulieren gebouwde ‘kantoortorens’ in Nederland. Hoewel de zwart- en grijskleurige natuursteen anders doet vermoeden is bij de bouw veel beton gebruikt.
In 1968-1969 werd het gebouw aan beide zijden uitgebreid, naar ontwerp van architect C. Wegener Sleeswijk. Deze uitbreiding gebeurde in een stijl die aansluit bij de Jugendstil vormentaal van het oude ontwerp. Wegener Sleeswijk gebruikte in zijn ontwerp bijvoorbeeld dezelfde materialen. Het oudste op de hoek gesitueerde bouwvolume is zes verdiepingen hoog, de nieuwere bouwvolumes aan de zijkanten zijn minder hoog en sluiten goed aan op de historische bebouwing aan weerszijden. Het oudste gedeelte wordt afgesloten door een met koper bedekt ojiefvormig schilddak dat met koper is bekleed en bekroond is met een decoratief ijzeren nokhek. Bij wijze van reclame staan in het nokhek de goudkleurige letters E.H.L.B. Het mozaïek boven in de ‘kantoortoren’ toont een beschermengel met twee andere figuren: personificaties van de beschermende taak van een levensverzekeringsmaatschappij. Aan de zijde van de Leliegracht gaat de uitgekraagde erker over in een opengewerkt torentje.
In het interieur is nog een aantal oorspronkelijke onderdelen (tegeltableaus, betimmeringen en enkele vaste kasten) aanwezig.