Apollohal

De Apollohal is gebouwd als een ensemble voor sport- en cultuurmanifestaties. Het geheel bestaat uit een tennis- en tentoonstellingsgebouw met de naam 'Apollo', een café-restaurant en een voormalige directeurswoning. Het complex verrees in 1933 op een terrein tussen de Apollolaan, de Stadionweg en het Noorder- en het Zuider Amstelkanaal. De Apollohal ligt dus bij de kruising van de drie belangrijkste waterwegen in Berlages Plan-Zuid: de beide genoemde kanalen en de Boerenwetering.

Ontwerp

Het ontwerp - in de trant van het Nieuwe Bouwen - is van A. Boeken en geldt als het belangrijkste in zijn oeuvre. De uiteenlopende functies - de hal was bedoeld voor tennissen, tentoonstellingen, sportdemonstraties en vergaderingen - stelden verschillende eisen aan de constructie, de lichtinval en inrichting. Het complex is een vroeg voorbeeld een staalskeletbouw: een constructie van gelaste, stalen spanten maakt het mogelijk om een grote, vrije overspanning te maken. De muren hebben geen dragende functie en zijn deels van gasbeton bekleed met schoon metselwerk en deels van glas met stalen roeden.
Oorspronkelijk hadden de verschillende bouwdelen hun eigen kleurcombinaties. Het ontwerp voor die kleurcombinaties was van A. Komter. Hij maakte voor zowel het in- als het exterieur kleurenschema’s. Door de kleuren die hij koos én door het gebruik van aluminiumverf (met zijn specifieke glans) versterkte hij het ijle en transparante karakter van de constructie. Bij de restauratie in 2005 zijn Komters kleuren niet teruggebracht.

De plattegrond van de sporthal is rechthoekig, circa 90 bij 35 meter. In de lange gevel aan de Apollolaan bevinden zich drie grote doorgangen, die bedoeld waren als toegang voor de bezoekers van de vroegere tentoonstellingsruimte. De andere lange gevel is voorzien van een lagere bakstenen uitbouw met kleinere ingangen. Dit waren oorspronkelijk de entrees van de kleedruimtes.
Aan de korte achterzijde van de hal bevinden zich kleinere uitgangen. Boven deze uitgangen is een pergola geplaatst, die over de hele breedte van de achterzijde van het complex loopt. Daarmee worden de hal en het restaurant met elkaar verbonden. Het glazen dak van de pergola is origineel, maar de glaswand is een latere toevoeging.
De korte gevel aan de Stadionweg bestaat uit een lage uitbouw met daarin twee portieken. Daarboven bevindt  zich een flauw hellende luifel van glas die gedragen wordt door schuin geplaatste, stalen spanten. In de hoek tussen de hal en de woning bevindt zich nog een toegang. Die toegang was oorspronkelijk bestemd voor de tennissers, die zo direct toegang tot de hal hadden.
De daken van de Apollohal hellen licht en steken over. De sporthal heeft in de lengterichting een centrale lichtkap die deels verdwenen was. Het verdwenen deel van de lichtkap is teruggebracht.

Bioscoop

In 1954 werd in een deel van de Apollohal de bioscoop 'Du Midi' ingericht, naar ontwerp van A. Bodon. In 1961 werd de bioscoop na een brand geheel herbouwd. In de jaren ’90 brandde de bioscoop opnieuw uit. Sinds die tijd stond dat gedeelte van de Apollohal leeg. Na restauratie is de vroegere bioscoop weer in gebruik genomen als sportzaal met kleedruimtes. Op de plaats van de vroegere outdoor gravelbanen verrees tegelijkertijd met ‘Du Midi’ het Apollohotel (1961), dat ook werd ontworpen door A. Bodon.

Directiewoning

Aan de noordwestkant van het complex ligt (aan de Stadionweg) de directiewoning die met de Apollohal is verbonden door een vestibule. De woning is ook gebouwd met een staalskelet, dat hier is opgevuld met wanden van baksteen, afgewisseld met grote vensters. Daardoor is een opvallend contrast tussen de muren en het staalskelet ontstaan, alsof het hier om vakwerkbouw gaat. De woning bestaat uit drie bouwlagen en heeft een flauw hellend dak dat ver oversteekt. Aan de zijde van de Stadionweg wijkt de begane grond wat terug, waardoor de bovenverdiepingen overkragen en een afdak boven de ingangspartij ontstaat. Bij de voordeur valt een groot rond venster op dat met ijzeren spijlen in enkele vakken is onderverdeeld. 

Café-restaurant

Het café-restaurant is het derde onderdeel van het complex. Het is net als de andere gebouwen rond een staalskelet gebouwd en heeft een dak dat vergelijkbaar is met dat van de directiewoning. Aan de achterzijde van het café-restaurant bevindt zich een tweede verdieping die oorspronkelijk bestemd was als restaurant voor het personeel. Om de eerste verdieping heen loopt een deels betonnen balkon, dat aan de waterkant steunt op diagonale dubbele stijlen.
Net als in de directiewoning is, hier boven de ingang, een rond venster geplaatst. Ook de gevel aan de waterzijde heeft twee ronde vensters. De andere vensters van het café- restaurant hebben stalen kozijnen met afwijkende roedenverdeling.

Na de restauratie is de Apollohal weer in gebruik als sportaccommodatie. De hal wordt doorgaans verhuurd aan sportverenigingen en scholen voor het gymnastiekonderwijs. De verplaatsbare tribunes hebben een capaciteit van 1500 zitplaatsen.