Nieuwezijds Kolk, nieuw deel versterking blootgelegd

Opgravingen leggen weer een deel versterking Nieuwezijds Kolk bloot

De archeologen van BMA krijgen een steeds completer beeld van de contouren van de versterking die ooit bij de Nieuwezijds Kolk stond.

De hydrokorrels worden weggezogen uit de tunnel die in 1999 is gegraven onder het pand aan de Nieuwendijk . Rechts een fragment van de toen vrijgegraven noordmuur van het complex.

Tijdens werkzaamheden aan de fundering van een pand aan de Nieuwendijk in februari 2006 was het mogelijk om archeologisch onderzoek te doen op de plek waar eerder al delen van muurwerk werden gevonden (1994-1999-2002). Die vondsten maakten duidelijk maakten dat tussen de Nieuwezijds Kolk, de Nieuwendijk en de Dirk van Hasseltsteeg een dertiende-eeuwse versterking heeft gestaan. Destijds werd na voltooiing van het onderzoek niet het gebruikelijke zand over de vondsten gestort, maar werden hydrokorrels opgespoten. Deze lichte korrels (bekend uit bijvoorbeeld plantenbakken) hebben als voordeel dat ze vocht opnemen en licht zijn. Omdat ze makkelijk zijn te verwijderen werd het recente onderzoek aanzienlijk vergemakkelijkt. De conserveringsmethode met hydrokorrels blijkt goed te werken: het muurwerk is in de afgelopen paar jaren goed bewaard gebleven.

Het onderste deel van de oostelijke muur zoals die aan het licht is gekomen. De foto van de muur is vanaf het binnenterrein van de versterking genomen. De brede fundering van de muur is opgekruld, doordat men voor de bouw van latere huizen funderingspalen door de bakstenen heeft geheid.

De resultaten van de opgraving vormen een stukje in de grote legpuzzel van het verdedigingswerk dat op deze plek lag. Met het gevonden muurdeel is duidelijk geworden waar de oostelijke muur van het verdedigingswerk lag. Daardoor krijgen we steeds beter zicht op de plattegrond van het gebouw: een rechthoekig verdedigingswerk met ronde torens. Ook werd duidelijk dat de versterking op maagdelijke grond werd gebouwd, voor een deel op de oeverwal langs de Amstel (klei), voor een deel op de veengrond achter de oeverwal.

 

De aanzet voor de ronde toren op de oostelijke hoek van de versterking is duidelijk te zien. Vanaf deze toren had men 180 graden uitzicht over de monding van het IJ.

De vondsten zijn van dien aard dat er momenteel geen reden is om de datering (laat 13de eeuw) aan te passen.

Op de reconstructie van de versterking zijn alleen de resultaten van eerdere opgravingen zwart gekleurd. Nu is het deel blootgelegd dat vanaf de toren in de rechterbovenhoek langs de Nieuwendijk loopt.